Creo que non me engano, se afirmo que estas dúas rutas foron da completa satisfacción de todo o colectivo que participamos nelas. Se algo teñen malo é a distancia, porque para disfrutalas tivemos que aguantar sete horas de viaxe para ir e seis para a volta, algo totalmente inevitable.
O domingo saímos puntuais, e paramos dúas veces ao largo do recorrido, uns fomos falando e outros durmindo para matalo tempo. A paisaxe animouse na altura do pobo de Riaño e o seu encoro, que é verdaderamente grande e aínda ten a súa beleza..Chegamos a Posada de Valdeón un pouco tarde, sobre as 14.30 e algúns puxémonos a comer mentras non nos chegaba a vez para subir no taxis que nos conduciría a Caín. Cando estivemos todos, iniciamos a ruta, cada un ao seu ritmo. Como se esperaba non foi unha ruta difícil, pero o chan, sobre todo na última parte,tiña moitas pedras soltas, o que facía que camiñaramos máis a modo. A ruta non defraudo a ninguén, nin sequera aos que xa a fixeramos noutra saída anterior: As vistas do río Cares dende o principio cautivan polo seu encanto, tan encaixonado entre as paredes das montañas(rectificar aquí e dicir que pasamos por dúas ponte colgantes en lugar dunha), os túneles feitos na pedra viva, deixando ver o río entre balcóns, é unha marabilla...deste xeito fomos camiñando e disfrutando unha paisaxe singular na que as vistas facíanse máis espectaculares segundo se ía ensachando a garganta, vendo cada vez máis baixo o río e os Picos de Europas enormes coma xigantes, de tal xeito que o noso alongado "Cen Pés" parecía un animaliño diminito.
O luns, tralo almorzo iniciamos a subida ao pobo de Bulnes, un recorrido que todos os habitantes tiñan que facer ata o 2001, ano no que se inaugurou o funicular. Tamén é unha senda preciosa, que parecía más difícil do que resultou ao ir pola fresca da mañá. O pobo e pequeno, pero bonito. Todos nos acercamos ao mirador para contemplar o Naranjo, do que só se vía a parte superior do macizo para despois descansar e tomar algo no bar para volver pola mesma senda. A baixada fíxose máis pesada pola calor, polo que algúns dedicamos uns minutos a remollarnos no río, o que convertiu a experiencia nunha auténtica delicia.
Algúns de nós en lugar de facer a subida andando, utilizaron o funicular e outros quedaron camiñando pola riberia baixa do Cares, para despois ir andando incluso ata Las Arenas desde Poncebos.
Así pois foi un fin de semana productivo e cunhas panorámicas impresionantes, independientemente da ruta escollida.
Pola demais creo que todos quedamos contentos coa comida e o aloxamento. Unha felicitación desde aquí aos organizadores.
No hay comentarios:
Publicar un comentario