Ribeira Sacra: San Miguel de Rosende

A saída a Ribeira Sacra será o domingo 5 de decembro, partiremos ás 7,30 desde a parroquial de Vilagarcía.
Distancia: 12 kms
Dificultade: Media-baixa
Percorrido: Lineal, de San Miguel de Rosende ata Os Chancís.
Iníciase no torreiro do campo da festa de Rosende e bordea o muro do Pazo Casa Grande de turismo rural.
Pasaremos por Albarán, onde seguiremos un camiño de servizo entre os viñedos de uva mencía, que conduce cara ao val do río Cabe.
Unha pequena derivación conduce ata Areas con construcións moi simples onde algunha hipótese apunta a primitivos moradores anacoretas que buscaron neste recuncho o sosego en contacto coa natureza.
En Portizó e Hortás poderemos contemplar boas mostras de arquitectura tradicional. De novo outra pequena derivación conduce ata a casa de turismo rural "Reitoral de Anllo". Bosques e viñedos ofrecen fermosas panorámicas sobre os vales do Cabe e o Sil. Pasando a ponte do regato de Camilo, encontramos a estrada que baixa ao embarcadoiro dos catamaráns. Un fermoso recuncho onde pasar un rato gozando dunha gran paisaxe.
De volta detendremos en Ourense para acercarnos ata as pozas de auga termal de Outariz,que son gratuitas.
É necesario ir equipados para a ocasión con bañador, chaclas e toalla por se queremos darnos un chapuzón.

O prezo desta saída é de 25 euros.

Entrimo

 A ruta por Entrimo foi un paseo precioso por unha paisaxe típicamente outonal, onde desta vez sí puidemos disfrutar dunha chea de cores desde o amarelo aos pardos pasando por tódalas variedades de verdes: un verdadeiro gozo para os amantes da natureza.

O certo é que foi unha xornada variada desde o principio con parada no pobo de Castro Laboreiro, xa coñecido por todos, no que complacímonos cunha variedade exquisita de pasteis, mira que somos larpeiros!! De aí ata o punto de partida, contemplamos as montañas e os vals iluminados, subindo cada vez máis pola estrada para chegar a Entrimo.

O primeiro tramo foi de montaña desnuda, sen árbores, con vexetación escasa pero con grandes penas que formaban curiosos conxuntos. Segundo fomos baixando, atopamos unha paisaxe de monte con carballeiras aos lados dos camiños, eses camiños bordeado con valados de pedras centenarias, que mostran unha Galicia traballada desde séculos en pequenos trozos de terra, cos que os labregos sobrevivían prantando o pacendo o gando. Campos verdes que poñen o contapunto aos pardos e ocres das follas das árbores o dos fentos.

Pasamos por varias aldeas, e na última parte do traiecto chegamos á ribeira do río, un lugar encantado cun olor penetrante a lama e humidade, no que impresiona a forza da auga, que vai cambiando todo, as curvas dos ameneiros coas raices desvíadas, os coios, ata caer en pequenas ferbenzas e volta a discurrir rápida..a agua.

É verdade que choveunos, xa van varias saídas, e que os camiños estaban enchoupados pero aínda así non foi tan mal día como pensabamos á vespera e deixounos para o recordo unha ruta fermosísima que ensinounos unha descoñecida Galicia interior.

Decir que a ruta foi en Galicia pero para chegar ata alí pasamos por Portugal e comimos en Castro Laboreiro un rico bacalao.

Entrimo

A próxima saída para o domingo 14 de novembro será a Entrimo.

A hora ven sendo a habitual ás 8.00 da mañá desde a igrexa parroquial.

Percorrido: 12 kms.
Dificultade: media-baixa

Corresponde esta ruta a unha que xa anularamos o ano pasado debido a neve polo que estaría ven levar roupa de abrigo e reposto, e coma sempre bo calzado.

Comeremos desta vez bacalao de aí que o prezo definitivo sexa 25 euros.

Folgoso do Courel- Seoane

Aínda que tarde esta ruta ben merece un comentario.

Foi de día e medio: o sábado aproveitámolo en parar en Monforte e ver o colexio e pasear un pouco polo pobo para logo continuar viaxe o Folgoso onde nos repartimos polas habitacións do albergue, cenamos e o domingo fixemos a ruta.

É verdade que o tempo non acompañou o que desmereceu un pouco a paisaxe e a gama de cores do outono que non se podía distinguir con nitidez, perdíanse as tonalidades de verdes e ocres entre a bruma e o brillo da chuvia, a pesar de todos os inconvenientes a ruta foi preciosa e variada, con zonas máis altas nas que contemplabamos as montañas do redor e o río Lor ao lonxe, o mesmo que en outros momentos acompañaríanos moi cerca, houbo tamén tramos de soutos, carballeiras e ribeiras do río, e en todo o traiecto o solo de pizarra que aparecía desnuda, escintilante baixo a auga.

Sorprendeu ver unha Galicia tan pura con tanta riqueza, con tantos castiñeiros e noceiras que deixaban caer os seus froitos polos camiños e corredoiras e as maceiras tan cargadiñas... impresiona camiñar entre tanta variadade de árbores: biduieros, carballos, sobreiras, chopos, faias, piñeiros.. e de arbustos coma o breixo que ía derramando un intenso perfume o rozalos.
Está claro que nestes lugares vívese doutro xeito, a un ritmo máis lento, apegado os cambios de estación, aquí non hai estrés, a xente vive relaxada..unha pena que as aldeas do Courel vaian quedando deshabitadas.

Unha mención especial merece o bar que atopamos pechado "O Pontón" que está en Ferreirós, na mitade do camiño entre Folgoso e Seoane, é un lugar agradable e unha obra de artesanía feita en madeira na que cada cadeira e obxecto é unha peza singular e irrepetible.

A serra de Courel segue sendo un lugar para volver pero mellor con bo tempo.

Folgoso do Courel - Seoane

A próxima saída é para os días 23 e 24 de outubro. Sairemos o sábado 23 ás 15.00 desde a igrexa parroquial e regresaremos o día seguinte pola tarde noite.

A ruta farémola o domingo 24 desde o Folgoso para chegar a Seoane, así evitaremos unha forte pendiente que será de baixada cara ao río desde a estrada que vai a Seoane.

Percorrido: lineal

Distancia: 12 kms.

Dificultade: media.

Ao principio hai uns 50 ou 100 m. por unha senda estreita con terreo irregular polo que recoméndase levar unhas boas botas. No primeiro tramo bordearemos o monte Traspando e teremos unhas vistas panorámicas do río Lor que discorre máis abaixo e que corre paralelo a nosa ruta e a estrada hacia Seoane. Cando levemos sobre 3kms pasaremos entre os castros de Fouciños e o castro Foz no lugar da Albardaia. Máis adiante veremos unha canle de pizarra, típica construción desta zona que trasvasa a auga dun lado a outro do río para regar os campos, e a ponte Porto que cruza o Lor e chega ata a aldea de Sobredo. Seguindo o camiño pasaremos por unha zona chamada Airiña con montóns de pedras, produto dunha antiga mina de orixe romana, e un treito máis alá, por diante das fontes de Cabanelas e do desvío que leva a ponte de As Arandaínas. Ao chegar o souto de castiñeiros de Os Pedrozos, queda pouco para cruzar o río Ferreirós e a estrada a Seoane e chegarmos a un mesón o lado do río, onde faremos unha paradiña porque é unha auténtica obra de artesanía e un lugar moi acolledor que merece ser visitado. Este sitio é un punto de partida para outras rutas a que leva a Ferreirós de Arriba, a Devesa de Rogueira, a Sobredo, etc...

Cruzaremos a aldea de Ferreirós de Abaixo e regato de Paradela, que ten ao lado a antiga mina de ferro, mineral que se fundía nas ferrerías da aldea. Cando queden máis ou menos 3 kms, contemplaremos o castro Megoxe na ribeira ezquerda do Lor e a Pena do Escribano, onde nos atoparemos un auténtico moradoiro natural, con unha caída de 200 m. sobre o río. O último tramo será atravesar dous bosques de castiñeiros centenarios, chamados o souto de Ferrería Vella e o souto de Vales cruzar novamente unha ponte sobre o río Lor e despois sobre o Moreda e chegar a Ferrería Nova.

A durmida, cena, almorzo e xantar será no albergue do Folgoso do Caurel. O prezo son 40 euros incluído o autobús.

Espéranos unha ruta inolvidable, e máis nesta época do ano.

Importante: levar saco de durmir.

Tordoia:sendeiro Santaia-Cabaleiros

A chuvia que empeñouse en acompañarnos en todo o momento, fixo desmerecer a senda por Tordoia que a pesar de todo tivo puntos de interés: o dolmen dos Cabaleiros, e o recorrido en torno o río Pontepedra, pero por aquí pasan outros, o Lengüelle o Tambre, porque ésta zona está bañada por todos eles e aquí nace tamén o Dubra. Un concello con múltiples pistas polas que calquera pódese desorientar con facilidade sobre todo nun día de intensa choiva coma ocurreunos a nós. De aí que o recorrido acortouse e deixamos de ver o cruceiro de Arcai e non chegasemos ve o encoro de Vilagundín. Pero os que quixemos vimos a igrexa de San Estevo. A senda que seguimos foi o PR-89.

Pero todo pesar ten a súa recompensa, e trala molladura cambiarnos de roupa e xa secos, comemos nun lugar estupendo no centro mismo de Tordoia. Zona, restaurante e menú para repetir noutra ocasión con mellor tempo.

Tordoia:sendeiro Santaia- Cabaleiros

O domingo 3 de outubro sairemos ás 8 da mañá desde a praza de España, igrexia parroquial, para camiñar por unha paisaxe sen grandes desniveis, unha ruta coma a anterior, para ir entrenándonos xa que vimos do descanso estival. A ruta será:

Percorrido: circular.

Distancia: 12 kms.

Dificultade: baixa.

Partiremos de Pontepedra para ir recorrendo un entorno privilixiado. Atoparemos rodeada de bosque a Pedra Longa, pena de grandes proporcións, e máis adiante a ribeira do río Pontevedra ata chegar cerca do encoro de Vilagundín, zona con fauna protexida e de importancia ornitolóxica. A ruta pasa tamén por Arcai, en Gorgullos, onde encontraremos o seu cruceiro e xunto a el un pequeno altar sostido por dous pés, feitos probablemente con antigas aras galaico-romanas e a sinxela igrexia de Santa Susana. En Santivedra teremos unha desviación que nos levará ao ermida e cruceiro de San Estevo onde podremos ver un pozo de auga con teito. Máis adiante temos outra desviación que ascende polo monte Pedroso e poderemos ver o Dolmen dos Cabaleiros. A así chegarmos novamente a Pontepedra, lugar onde comeremos.