Redondela-Vigo

Esta foi un ruta moi fácil, case de entrenamento e boa para coller pulo cara a primavera.
Unha ruta que sacia esa curiosidade que algunha persoa poidese ter cando nunha viaxe en coche hacia Vigo ves a paisaxe de arredor e pensas "pena non poder disfrutar desta vistas máis a modiño" ou ¿"como se verá a ría desde alí arriba?... Tivemos sorte porque o día deixou contemplar as vistas, aínda que en algún momento estivo o ceo gris ou cheo de néboa e orballase ao final do traiecto..
Saímos desde a aldea de Cedeira (Redondela) cara ao monte cunha pendente pronunciada, pasamos diante dun pazo e collemos a senda nomeada como "Senda da auga" que é un camiño habilitado no pasado para levar a traída da auga a Vigo e que hoxe é unha vía totalmente chá de esparcimento, moi frecuentada (segundo a cantidade de xente) sobre todo por ciclistas. Vai recorrendo partes de monte(atopamos unha fervenza e unha fonte) e de zonas urbanas. As antigas aldeas xa case son barrios residenciais onde  se misturan as casas coa súa leira de navizas e os chalets ou casas modernas con xardín e ata piscina...unhas formas totalmente diferentes de entender o "disfrute e aproveitamento da Terra" pero que nesta zona conviven sorprendentdo ao senderista. As vistas panorámicas son espetaculares, vas camiñando e non paras de ver a ría, a illa de San Simón, o porto deportivo, vas avanzando e xa parece a ponte de Rande e todo Vigo, Cangas, as illas Cíes ...unha maravilla.
Unha maravilla que tamén se poden contemplar comodamente desde o mirador da Madroa, frente ao zoo, e moi cerca do lugar no que comimos.

Redondela: Ruta da auga

Iniciamos o 2013 cunha saída por cerca: Ruta da auga, aos arredores de Redondela e Vigo. Partiremos coma sempre desde a igrexa de Vilagarcía ás 8.00 da mañá do próximo domingo 13 de xaneiro.

Distancia do percorrido: 12 kms

Dificultade: fácil

A ruta é moi cha porque seguiremos o camiño asociado a antiga traída da auga que ía desde o encoro de Eiras(concello de Fornelos de Montes) á cidade de Vigo, é un lugar de gran valor ecolóxico e un precioso mirador da ría de Vigo.

Xa se pode ingresar na nos conta desde o luns 7, os 25 euros por persoa que pagan o deprazamento no bus e a comida.

Belén nas cumbres

Os máis valentes acudiron á cita é foron moitos, sen medo á chuvia e ao vento, para compartir un día de celebración.
A saída non foi por onde se pensaba ata Pontearnelas, era imposible, estaba todo anegado pero deu para chegar pola "Ruta da auga e da pedra" ata primeira zona de descanso, a aldea de pedra onde "unha man inocente" deixou o noso Belén, que tal vez nos protexa aos Cen Pés en tantos camiños andados e por andar...

 Bos desexos e gañas de compartir e celebrar cos amigos cos que acudiron e os ausentes pese a todos os atrancos e á chuvia.....e que bonito estaba o río coa forza de tanta auga!!!!

Belén nas cumbres

O próximo domingo 16 de decembro celebraremos a última saída do ano, reuniremosnos na igrexa parroquial de Vilagarcía para distribuirnos en coches particulares e sair ás 9.30 h.
A ruta será desde a rotonda de Ribadumia ata a ponte de Pontearnelas e regresar, colocaremos  o Belén e celebraremolo con sidra, turrón e dulces que corren de balde do fondo de Cen Pés.
Percorrido: 9 kms ida e volta.
Dificultade: fácil
Despois da ruta haberá comida que sí hai que pagar 15euros por persoa para os que queira ir, poden participar nela senderistas e acompañantes.
Pódese ir a ruta e non a comida e viceversa, ou ir a todo.
Os senderista co desexen poden levar o gorro de Nadal coma todos os anos anteriores.
Rogamos que os que vaian a comida, se apunten canto antes para organizar mellor.

Ponteareas:Ruta do Xabriña

Unha ruta estupenda para un domingo perfecto.

Como prometía  esta ruta circular está chea de riqueza  onde o río deixa a súa pegada na natureza, os muíños, as pontes e pontellas, os camiños e congostras, as aldeas, igrexas e petos de ánimas.

Partimos desde a aldea de Covelo e xa ao iniciar a camiño atopamos un peto de ánimas antes de cruzar a aldea e adentrarnos no monte. Axiña chegamos a ribeira do río Xabriña, un afluente do Tea que é un río máis amplo e fondo; o Xabriña, en cambio, é como un irmán pequeno e xogetón que enreda entre as pedras, se estreita a maioría da veces e cae formando preciosas fervenzas que sorprende con tanta escuma, así é que este río non se sinte monótono, sempre aparecen  recunchos ou muíños que sucédense ao longo da senda, o que fai pensar que no pasado, non tan lonxe, a xente viviu este e deste río máis que hoxe en día.

Hai numerososo muíños ata uns trinta, cada un co se nome(Outeiro, Fundego, Rcoucón, etc..) case todos en estado ruinoso, agás un, ben reconstuido, e tamén  pontellas a máis bonita a das Tapadas e pontes coma o Folón..as fragas preciosas nesta época cun manto de follas, así pasamos unha e outra vez polas fragas de Chozas e a de Millariñas e terminamos volvendo a aldea da que partimos.

Ponteareas: ruta do Xabriña

A próxima saída será a Ponteareas o 2 de decembro. Partiremos desde a igrexa parroquial de Vilagarcía ás 8.00 h.
A ruta é coñecida coma a do río Xabriña (PR-G 119), afluente do río Tea, convértese no verdadeiro protagonista desta ruta circular que parte da parroquia de Paraños e que visita lugares como Prado, Canda e Lamosa.
Ademais da exquisita vexetación atoparemos unha riqueza cultural e arquitectónica xa que pasaremos por aldeas, igrexas, pontes como a de Folón, pasos sobre a auga e gran cantidade de muíños.
Distancia: 13 kms. Punto de partida-chegada o concello de Covelo.
Dificultade: moderada.
Prezo: bus- comida 25 euros.

Ortigueira

Esta ruta case totalmente costeira agás uns breves tramos de monte para pasar dunha praia a outra ou aldeas que atravesamos para avanzar e recorrer esta costa alta e espetacular.

Ao principio pensabamos partir desde Ladrido, máis preto de Sta Marta de Ortigueira, e rematar na praía de Eirón, pero  finalmente empezamos a saída desde o porto de Espasante, contemplando a súa preciosa praia da Concha dun kilometro de largo. Do porto pasamos a unha praia pequena e ben recollida chamada a dos Enamorados ou de Santa Cristina, e xa subindo por unhas escadas de madeira, poidemos disfrutar por primeira vez das vista  do mar e do cabo Ortegal e do pobo de Cariño case frente de nós. Camiñamos un pouco máis e pasamos pola aldea de San Antón que ten unha preciosa praía con todos os servizos. Atravesamos este precioso areal con grandes ondas e pasamos a praía de Eirón ou de Mazorgán que é coma unha réplica da anterior, só separadas por un breve montículo que costou baixar a máis de un. A partir de aquí pérdeseme a vista e a memoria entre aldeas con hórreos de pedra e tellados de pizarra, por praias espetaculares, enormes cheas de escuma onde morrían as ondas e os cantís que desafiaban o mar saíndo puntiagudos, salvaxes da auga. Sé que ao chegarmos cerca de Loiba contemplamos desde distintos miradores os impresionantes cantís e a forza do mar batendo unha e outra vez, quedan  na mente os nomes da praia do Carro e praia de Fábregas e punta Villardeira, por onde seguimos algúns, e bella praia do Esteiro co seu areal e seu río..A sensación que queda é  magnífica ...por un recorrido espetacular, porque espetacular é a Natureza.