Ponteceso: río Anllóns

Un río, o Anllón, e un percorrido preciosos.

Empezamos a saída desde Verdes(Coristanco), aldea na que nos deixou o autobús; mestras nos acercabamos ao muíños de Verdes, hoxe tamén área recreativa, un arco da vella esplendoroso  dounos a benvida.

O lugar, a zona de Verdes, realmente é ben bonito, un espazo marcado polo río, a pedra e o musgo, alí o noso guía, de Ponteceso, explicounos o valor do entorno e guiounos e axudounos durante todo o camiño ata a área recreativa de Garga, na que rematamos, desde aquí grazas.

Collemos camiño e marchamos pola marxe esquerda do Anllóns ata a ponte de Pontedona, concello de Pônteceso, na que cambiamos e xa fomos avanzando pola beria dereita. En case todo o traiecto destaca o fondoso do bosque da ribeira do río, que conserva non só o espazo, o río, senón tamén ese ambiente de recollemento; certo é que tamén hai noutras partes nas que a man do home aparece... nas plantacións de millo, nas minicentrais que obrigan ao baixar lento da auga, sorprendeu sobre todo a alfombra verde creada polas algas, pouco antes de chegar a minicentral de Corcoesto. Quizás por isto este río e tan cambiente, ás veces rápido outras lento e profundo..

Choveunos de forma intermitente ao largo do recorrido é fixo que o solo estivese máis perigoso. A ruta é  fácil, pero  require de maior mantemento, máis pasarelas sobre os regatos, amplirar algunhas sendas e restarlles inclinación, aínda así foi un percorrido fermoso, tranquilizador, que nos recorda que Galicia segue sendo a terra dos mil ríos, da auga...



Coristanco-Ponteceso

Comeza a nova tempada  e reanudamos a nosa actividade en CEN PÉS. 

Esta primeira ruta está programada para o domingo 23 de setembro a zona de Coristanco-Ponteceso, a hora de saída queda para as 7.30 desde a igrexa parroquial de Vilagarcía coma é habitual.

Dificultade: fácil.

Distancia: 13,50 km.

A ruta comezará en  Verdes, ata a área recreativa de A Garga. Camiñaremos pola ribeira do río Anllóns.

O importe da saída son 25 euros para pagar  o autobús e comida, pódese ingresar a partir de hoxe, mércores 12 de setembro na nosa conta  de NOVAGALICIA BANCO: 2080-5067-12-3040046001.

Se hai algunha dúbida recordamos os teléfonos:

 Manolo 625 55 66 35

 Paco     659 39 18 81

Aciveiro- Serra de Candán

Falar desta ruta despois de tanto tempo feita supón repasar e recordar o bonita e variada que foi.

Partimos desde o monasterio de Aciveiro nunha clara mañá de domingo no que celebrabase o Corpus Cristi, pola pista asfaltada que vai pola parte de atrás da igrexa para alcanzar o río Lérez, que amósabase estreito, realmente fermoso con tanta vexetación na súa ribeira, na que de cando en vez aparecía algunha pontella ou pasos para cruzar o río ou algún muíño, así é como cruzamos a ponte medieval  de Aldón.

Despois fomos subindo sen grandes esforzos pola serra do Candán dende onde contémplase unha preciosa paisaxe dos arredores; segundo íamos subindo o tempo foi estropeandose e cando chegamos arriba de todo, xunto aos aeroxeneradores, a chuvia non paraba e a maioría collemos unha inesperada molladura.

Pero camiñando sen parar non se sente frío e volvemos a baixar outra vez, tendo como referencia na distancia a silueta do mosteiro  e buscando novamente o río Lérez, atopamos co noso punto de partida: o tranquilo e ben conservado mosteiro de Aciveiro.

Cea verán curso 2011-2012

CEN PÉS  celebrará unha cea de verán para finalizar a tempada 2011-2012 de senderismo.
A cea será o próximo sábado 7 de xullo ás 22.00 no Club de Mar no muelle de pasaxeiros.

O prezo por persoa é de 25 euros que pódense ingresar na nosa conta a partir de hoxe ata o mércores 4 inclusive.

Aciveiro-Serra de Candán

O próximo domingo 17 de xuño teremos a última saída desta temporada. Será á serra do Candán no concello de Forcarei. Partiremos ás 8.00 da mañá desde a igrexa parroquial de Vilagarcía.

A ruta é coñecida como PR-G 100 Sendeiro de Aciveiro- Candán. Unha ruta cuias característica son:

Distancia:15 km.

Percorrido: circular,o punto de partida e chegada será mosteiro de Aciveiro. 

Dificultade: baixa.

Prezo: 25euro/persoa

Iniciaremos a ruta xunto o mosteiro de Aciveiro para camiñar cara á aldea de Vilaverde. Atravésaremos  río Lérez,  rodeados de moitas especies arbóreas ata chegar, preto da Rochela, a unha antiga alvariza que dá testemuño da pasada presenza do oso nestas altas serras pontevedresas.

Logo, entre prados, matogueiras, brañas e pequenos bosques ascénderemos pola da Serra do Candán, espazo natural. A rota descende suavemente cara a Lamasgalán de Arriba, onde un primitivo camiño de carro dirixe o camiñante ata Lamasgalán de Abaixo.

Gozando das paisaxes e dos ecosistemas humanizados deste lugar, chégase ata a fermosa Ponte Vella de Andón, para logo percorrer as ribeiras do Lérez en busca do mosteiro. Casas, pontes, muíños e cruceiros de Forcarei son mostras do afamado traballo dos vellos canteiros destas terras.

Bierzo: Médulas

O domingo tras almorzar, marchamos cedo e con bo tempo hacia o pobo das Médulas. Iniciamos a ruta desde o aparcamento e aula arqueolóxica, seguimos pobo adiante, contemplando alguna peculiarieadade del, como a fonte da Resaca as  antigas construccións feitas de barro e madeira, algunhas casas ben reconstruidas, e máis adiante un souto cheo de vellos castiñeiros, que avanzan os que nos atoparemos nas Médulas. 

A medida que íamos camiñando pola senda perimetral, por un camiño amplo e cómodo, van quedando atrás o pobo de Las Médulas e ao lonxe a silueta desta antigas minas romanas.

Fomos  subindo pouco a pouco ata chegar ao mirador de Pedrices, desde onde contémplase os montes laranxa a dereita e diante o pobo, o val  e o lago o Sumido ao fondo...Seguimos avanzando rodeado das flores do camiño, brancas, lavanda e amapolas ...así damos co cruce para visitar as médulas de Yeres, que brillan baixo o sol intenso..volvemos ao camiño principal e continuamos hacia o campo de Braña unha extensión   verde onde descansar...seguimos e xa de lonxe vemos o espetacular mirador de Orellán, desde o cal apreciase todo o espléndor das Médulas e por un módico prezo pódese visitar as grutas, como fixeron algúns de nós. Logo collemos o desvío que baixa a souto de castiñeiros e carballos enormes e cada cal máis impresionantes coas súas formas e raíces, e ese precioso verde nesta época do ano. Pasamos diante da fonte de tía Viviana e adentrámonos no interior das Médulas, en plena senda coñecida coma "senda das Valiñas" despois de andar un rato contemplando o picos vermellos  detrás das árbores, chegamos ata a espetacular galería "A Cuevona", cunha amplitude e altura sorprendentes...un pouco máis adiante descubrimos a "Encantada", incluso máis impresionante coas súas galerías interiores e o seu pequeno mirador...unha marabilla que tivemos de deixar para voltar a Ponferrada ao hotel para xantar.

Logo de rematar a comida, iniciamos a viaxe de volta, atravesando a agradable Ponferrada co seu bonito castelo,  satisfechos por todo o visto e vivido. 

Bierzo: Noceda-Ruta das Fontes curativas

Inolvidable, marabillosa, inesperada, sorprendente..así foi esta saída de dos días ..

O sábado partimos a hora acordada e  chegamos a Noceda, situada no Bierzo alto, sobre a unha da tarde para inciar a ruta das "fontes curativas".Atravesamoso pobo, fomos ata o igrexa e comezamos a ascensión. As primeiras pendientes leváronse con calma e ilusión, contemplando a paisaxe segundo andabamos,  íamos vendo o pobo de Noceda a ezquerda e o val detrás, rodeados do verde intenso das árbores, así alcanzamos a primeira fonte, a de Juan Álvarez un fío de auga que todos probamos. Seguimos o recorrido e as subidas vanse facendo máis intensas, pero en cada fonte facemos un descansillo para beber, adentrámonos por un  sendeiro máis estreito e encontramos indicado o desvío para a Fonte do Azufre, que baixa pola parede pintada polas auga, case ao lado hai unha bonita fervenza. Seguimos e atopamos o cartel indicativo de fonte da Saúde, unhas augas carbonatadas e limpas que sen embargo tiñen de cor cobre por onde pasan. Retomamos o camiño e a partir de aquí a subida ao mirador de La Gualta, faise máis duro, pero alivia  a paisaxe. No mirador agrupámonos e xantamos alí mesmo.

Despois empezou a baixada, tan pronunciada ao principio que ten postes e cordas para suxeitarse, é o tramo máis perigoso e a máis de un, deulle momentos de ansiedade que ao final foron pasando segundo íamos baixando, hai que destacar a fermosa fervenza da Gualta que pódese visitar en dous tramos, o primeiro máis intrincado para chegar, entre penas, e o segundo máis fácil e ben bonito onde a caída da auga é un espectáculo  entra tanta vexetación, árbores e penas. O recorrido cada vez faise máis manso coma a augas do río Noceda, que discurre por este paraxe, hacia o final atopamos a Fonte de Canalejo na entrada do pobo, onde pastaba unha recua de vaca rubias, adentrándonos no pobo queda a última fonte, a de Rubio que algúns despistámonos e seguimos hacia onde esperaba o autobús. Noceda un bonito pobo.

De aquí marchamos a Ponferrada, instalámonos no hotel Madrid, no centro, o que facilitounos a posibilidade de dar unha visita por Ponferrada antes e despois da cea.