Aciveiro-Serra de Candán

O próximo domingo 17 de xuño teremos a última saída desta temporada. Será á serra do Candán no concello de Forcarei. Partiremos ás 8.00 da mañá desde a igrexa parroquial de Vilagarcía.

A ruta é coñecida como PR-G 100 Sendeiro de Aciveiro- Candán. Unha ruta cuias característica son:

Distancia:15 km.

Percorrido: circular,o punto de partida e chegada será mosteiro de Aciveiro. 

Dificultade: baixa.

Prezo: 25euro/persoa

Iniciaremos a ruta xunto o mosteiro de Aciveiro para camiñar cara á aldea de Vilaverde. Atravésaremos  río Lérez,  rodeados de moitas especies arbóreas ata chegar, preto da Rochela, a unha antiga alvariza que dá testemuño da pasada presenza do oso nestas altas serras pontevedresas.

Logo, entre prados, matogueiras, brañas e pequenos bosques ascénderemos pola da Serra do Candán, espazo natural. A rota descende suavemente cara a Lamasgalán de Arriba, onde un primitivo camiño de carro dirixe o camiñante ata Lamasgalán de Abaixo.

Gozando das paisaxes e dos ecosistemas humanizados deste lugar, chégase ata a fermosa Ponte Vella de Andón, para logo percorrer as ribeiras do Lérez en busca do mosteiro. Casas, pontes, muíños e cruceiros de Forcarei son mostras do afamado traballo dos vellos canteiros destas terras.

Bierzo: Médulas

O domingo tras almorzar, marchamos cedo e con bo tempo hacia o pobo das Médulas. Iniciamos a ruta desde o aparcamento e aula arqueolóxica, seguimos pobo adiante, contemplando alguna peculiarieadade del, como a fonte da Resaca as  antigas construccións feitas de barro e madeira, algunhas casas ben reconstruidas, e máis adiante un souto cheo de vellos castiñeiros, que avanzan os que nos atoparemos nas Médulas. 

A medida que íamos camiñando pola senda perimetral, por un camiño amplo e cómodo, van quedando atrás o pobo de Las Médulas e ao lonxe a silueta desta antigas minas romanas.

Fomos  subindo pouco a pouco ata chegar ao mirador de Pedrices, desde onde contémplase os montes laranxa a dereita e diante o pobo, o val  e o lago o Sumido ao fondo...Seguimos avanzando rodeado das flores do camiño, brancas, lavanda e amapolas ...así damos co cruce para visitar as médulas de Yeres, que brillan baixo o sol intenso..volvemos ao camiño principal e continuamos hacia o campo de Braña unha extensión   verde onde descansar...seguimos e xa de lonxe vemos o espetacular mirador de Orellán, desde o cal apreciase todo o espléndor das Médulas e por un módico prezo pódese visitar as grutas, como fixeron algúns de nós. Logo collemos o desvío que baixa a souto de castiñeiros e carballos enormes e cada cal máis impresionantes coas súas formas e raíces, e ese precioso verde nesta época do ano. Pasamos diante da fonte de tía Viviana e adentrámonos no interior das Médulas, en plena senda coñecida coma "senda das Valiñas" despois de andar un rato contemplando o picos vermellos  detrás das árbores, chegamos ata a espetacular galería "A Cuevona", cunha amplitude e altura sorprendentes...un pouco máis adiante descubrimos a "Encantada", incluso máis impresionante coas súas galerías interiores e o seu pequeno mirador...unha marabilla que tivemos de deixar para voltar a Ponferrada ao hotel para xantar.

Logo de rematar a comida, iniciamos a viaxe de volta, atravesando a agradable Ponferrada co seu bonito castelo,  satisfechos por todo o visto e vivido. 

Bierzo: Noceda-Ruta das Fontes curativas

Inolvidable, marabillosa, inesperada, sorprendente..así foi esta saída de dos días ..

O sábado partimos a hora acordada e  chegamos a Noceda, situada no Bierzo alto, sobre a unha da tarde para inciar a ruta das "fontes curativas".Atravesamoso pobo, fomos ata o igrexa e comezamos a ascensión. As primeiras pendientes leváronse con calma e ilusión, contemplando a paisaxe segundo andabamos,  íamos vendo o pobo de Noceda a ezquerda e o val detrás, rodeados do verde intenso das árbores, así alcanzamos a primeira fonte, a de Juan Álvarez un fío de auga que todos probamos. Seguimos o recorrido e as subidas vanse facendo máis intensas, pero en cada fonte facemos un descansillo para beber, adentrámonos por un  sendeiro máis estreito e encontramos indicado o desvío para a Fonte do Azufre, que baixa pola parede pintada polas auga, case ao lado hai unha bonita fervenza. Seguimos e atopamos o cartel indicativo de fonte da Saúde, unhas augas carbonatadas e limpas que sen embargo tiñen de cor cobre por onde pasan. Retomamos o camiño e a partir de aquí a subida ao mirador de La Gualta, faise máis duro, pero alivia  a paisaxe. No mirador agrupámonos e xantamos alí mesmo.

Despois empezou a baixada, tan pronunciada ao principio que ten postes e cordas para suxeitarse, é o tramo máis perigoso e a máis de un, deulle momentos de ansiedade que ao final foron pasando segundo íamos baixando, hai que destacar a fermosa fervenza da Gualta que pódese visitar en dous tramos, o primeiro máis intrincado para chegar, entre penas, e o segundo máis fácil e ben bonito onde a caída da auga é un espectáculo  entra tanta vexetación, árbores e penas. O recorrido cada vez faise máis manso coma a augas do río Noceda, que discurre por este paraxe, hacia o final atopamos a Fonte de Canalejo na entrada do pobo, onde pastaba unha recua de vaca rubias, adentrándonos no pobo queda a última fonte, a de Rubio que algúns despistámonos e seguimos hacia onde esperaba o autobús. Noceda un bonito pobo.

De aquí marchamos a Ponferrada, instalámonos no hotel Madrid, no centro, o que facilitounos a posibilidade de dar unha visita por Ponferrada antes e despois da cea.

Bierzo: Noceda-Médulas

A próxima saída  serás de dous días, correspondientes o 19 e 20 de maio.

Partiremos o sábado 19 ás 8.00 da mañá desde a igrexa parroquial de Vilagarcía. A media mañá faremos unha parada técnica e aproveitaremos para tomar o café. Chegaremos ao Bierzo sobre ás 12 ou 12.30 e  acercarémonos a Noceda para camiñar a "ruta de las fuentes curativas". É imprescindible levar bocata para comer porque pararemos no medio da ruta para logo rematala e continuar a viaxe ata Ponferrada.

A Ruta de las fuentes curativas é  catalogada:

- Dificultade: baixa-media e

-Percorrido: 9 kms.

O domingo 20 realizaremos unha ruta polas Médulas.

O prezo da ruta é de 50 euros para os senderistas que fixeron máis de catro saídas e 60 euros para os restantes.

O prezo comprende:

- O desprazamento en autobús ida-volta.

- Cena do sábado.

- Facer noite no hotel Madrid, en Ponferrada.

- Almorzo e comida do domingo.

A comida do sábado vai pola conta dos senderistas: levar bocata ou  similar.

Faremos unha  ruta nas Médulas  das descritas no seguinte mapa que contén información, visítao:

mapa rutas das Médulas, El Bierzo

  É importante ir ben equipados e insistimos e levar o bocata para a ruta do sábado.

Lobios

 Aínda que chega tarde o comentario de esta preciosa ruta, non queda menos que tras ver as fotografías, ter un momento para o deleite de recordar algo  dela.

Saímos a hora prevista para unha zona,  a Baixa Limia, na que xa pateamos varios camiños, pero  é un lugar que sempre merece a pen volver porque sempre hai algo novo que descubrir, nesta ocasión o inicio da primavera nos arredores da aldea de Padrendo.

A ruta foi circular e partimos de Padrendo, pasando a aldea,  adentrámonos por unha zona boscosa que tiña uns muíños para ir subindo cada vez máis alto, segundo íamos subindo a vexetación ía cambiando de carballeira a matogueira onde abundaba a carqueixa e a xesta branca co seu exquisito olor e flor pequena que aquí abundan.

Partimos dunha altura de 500 m sobre o nivel do mar para ascender na parte máis alta da serra do Xurés pola que paseámonos a 900 m, é dicir, subimos e baixamos un desnivel de 400 m. de forma moderada e dándonos o gustazo de contemplar desde unha fervenza ata  os picos máis alonxados coma os Altos de Fontefría, o Chan de Fielo ou o As Albas e outros máis pretos com o Albite, A Lomba etc a paisaxe na parte máis alta da serra só está poboada por enormes penas moitas delas con  extrañas formas, labradas pola erosión..unha paisaxe onde perder a vista.. 

Ao ir descedendo, pasamos pola aldea de Torneiros e visitamos o espléndido conxunto de hórreos.. continuamos a nosa senda para volver  cerca do río Cados e a pasar por fermosas fragas con singulares furados na terra para abrigo dos pastores, antes de chegar novamente  a Padrendo.

Tralo xantar acercamos a ver a fortificación dun asentamento romano "Aquis Querquennis" e disfrutar do seu entorno, un paseo de caballos, o encoro e dunhas termas que aínda  funcionan. 

Así rematamos unha saída completa, fermosa e variada.

Lobios

A próxima rota será o domingo 22 de abril a Lobios, cerca de Portugal. Sairemos ás 7.00 desde a igrexa parroquial.

Percorrido: 11.3kms circular.

Dificultade: media

A rota discorre polo val que separa as serra de Sta Eufemia e a serra do Xurés, en pleno parque natural de Baixa Limia-Xurés e a rentes co parque natural portugués Peneda-Gerês. O interese que presenta esta zona é medioambiental en flora e fauna pero tamén en patrimonio etnográfico con riqueza de arquitectura rural. Pasaremos por diferentes pobos Padrendo desde onde partiremos, A Chan de Ventoselo, Torneiros para volver outra vez en Padrendo.

Teremos a posibilidade pola tarde de visitar as charcas termais do río Caldo, polo que é importante levar bañador tamén temos cerca o campamento romano Aquis Querquennis o que podemos visitar.

O prezo da saída son 25 euros por persoa.

Pontedeume-Redes-Ares

Esta saída foi fácil, un paseo pola costa: tras almorzar en Pontedeume empezamos a caminar na praia da Madalena, subindo por unhas escaleiras adentrámonos por un paseo agradable dende onde se vía a praia e Pontedeume ao fondo, seguimos lentos porque non había présa pola costa e aldeas do redor onde hoxe abunda chalets e segundas vivendas, sen perder case en ningún momento a vista do mar, chegamos pronto cerca de Redes pasando ao lado da pequena praia de Coido.

 Redes é un pobo mariñeiro precioso que aínda que está remozado conserva todo o seu encanto, ao final do pobo está Punta Modias que conserva restaurada un antiga batería defensiva do 1757, seguindo a nosa viaxe xa no concello de Ares atopamos a  fermosa praia do Raso coa marea baixa e camiñando por ela chegamos a Ares. Algúns remataron nos bares do paseo e outros continuaron ata o final no antiga fábrica de salazón e cun paseo polo centro Ares.

Unha saída agradable, sen grandes esforzos, un tempo estupendo e pintorescos pobos que coñecer.